جاده قزوین به رحیم آباد استان قزوین کجاست؟ چگونه به جاده قزوین به رحیم آباد استان قزوین بروم؟

در استان قزوین چند محل با نام رحیمآباد وجود دارد؛ بنابراین مسیر دقیق به شهرستان یا روستای موردنظر بستگی دارد.
اگر منظورتان رحیمآبادِ منطقه الموت است، مسیر کلی از شهر قزوین چنین است:
1. از قزوین وارد جاده قزوین–الموت شوید.
2. مسیر را به سمت رجاییدشت و معلمکلایه ادامه دهید.
3. از آنجا تابلوهای رحیمآباد را دنبال کنید؛ بخشی از مسیر کوهستانی و پرپیچوخم است.
4. پیش از حرکت، وضعیت جاده و هوا را بررسی کنید، بهویژه در فصل زمستان.
برای مسیریابی دقیق، در نشان، بلد یا گوگلمپ عبارتهای زیر را جستوجو کنید:
- «رحیمآباد، قزوین»
- «روستای رحیمآباد، الموت قزوین»
- یا نام شهرستان/بخش مربوط به رحیمآباد
اگر مبدأ شما را بگویید و مشخص کنید رحیمآبادِ الموت، تاکستان، آبیک یا شهرستان دیگری را میخواهید، مسیر دقیق جادهای و فاصله را اعلام میکنم.

جاده قزوین به رحیمآباد یکی از زیباترین، کوهستانیترین و بکرترین مسیرهای مواصلاتی ایران است. لازم به ذکر است که رحیمآباد خود در استان گیلان (نزدیک رودسر) قرار دارد، اما این جاده از قلب استان قزوین و منطقه تاریخی الموت میگذرد و قزوین را به گیلان متصل میکند.
---
### ۱. جاده قزوین به رحیمآباد کجاست؟
این جاده در شمال استان قزوین واقع شده است. مسیر این جاده از شهر قزوین آغاز شده، از رشتهکوههای البرز و منطقه الموت (شرقی و غربی) عبور میکند، وارد منطقه رویاگونه اشکورات میرود و در نهایت به شهر رحیمآباد در استان گیلان میرسد.
* ویژگیها: این مسیر به دلیل عبور از درهها، گردنههای مرتفع، روستاهای پلکانی، جنگلها و رودخانهها، یکی از محبوبترین مسیرها برای گردشگران، طبیعتگردان و آفرودسواران است.
---
### ۲. چگونه به جاده قزوین به رحیمآباد برویم؟ (مسیر دسترسی)
اگر در شهر قزوین هستید یا از سمت تهران/کرج به قزوین رسیدهاید، برای ورود به این جاده مراحل زیر را دنبال کنید:
#### گام اول: خروج از شهر قزوین
1. وارد شهر قزوین شوید و به سمت ضلع شرقی یا شمالی شهر بروید.
2. خود را به میدان مینودار (میدان غریبکش) یا خروجی جاده الموت برسانید.
#### گام دوم: ورود به جاده الموت
1. از میدان مینودار وارد جاده قزوین - الموت شوید.
2. در این مسیر حرکت کنید تا به رجاییدشت برسید.
#### گام سوم: ادامه مسیر به سمت رحیمآباد (دو مسیر اصلی وجود دارد)
* مسیر اول (از طریق معلمکلایه و گرمارود - رایجتر و دیدنیتر):
* از رجاییدشت به سمت معلمکلایه (مرکز الموت شرقی) بروید.
* مسیر را به سمت روستای گرمارود ادامه دهید.
* از گرمارود وارد گردنههای کوهستانی شوید تا به منطقه اشکورات بالا (دهستان سپارده) برسید.
* از سپارده با ادامه مسیر در میان درهها و روستاهای اشکورات، به سمت پایین حرکت کرده و وارد رحیمآباد شوید.
* مسیر دوم (از طریق رزمیان و الموت غربی):
* از رجاییدشت به سمت رزمیان (الموت غربی) تغییر مسیر دهید.
* از رزمیان به سمت روستای هیر و ویتال بروید و از مرز کوهستانی وارد اشکورات گیلان شده و به رحیمآباد برسید (این مسیر خاکی بیشتری دارد و برای خودروهای شاسیبلند مناسبتر است).
---
### نکات بسیار مهم قبل از سفر:
1. وضعیت آسفالت و جاده: بخشهایی از این مسیر (بهویژه در مرز بین الموت و اشکورات/گردنهها) ممکن است خاکی، کمعرض، دارای چالههای متعدد یا در دست ساخت باشد.
2. فصل سفر:
* بهار و تابستان: بهترین زمان برای سفر (هوا عالی و مسیر باز است).
* پاییز و زمستان: این جاده به دلیل برفگیر بودن و خطر بهمن یا گردنههای مه آلود، اصلاً پیشنهاد نمیشود و در بسیاری از روزهای زمستان مسدود است.
3. سوختگیری: حتماً در شهر قزوین یا معلمکلایه باک بنزین خود را کامل پر کنید، زیرا در طول گردنهها پمپ بنزین وجود ندارد.
4. سلامت خودرو: از سلامت سیستم ترمز، زاپاس و لاستیکهای خودرو اطمینان حاصل کنید.
5. مسیریابها: اپلیکیشنهای مسیریاب (مانند نشان یا بلد) مسیر "قزوین به رحیمآباد از طریق الموت" را نشان میدهند، اما حتماً قبل از حرکت وضعیت آبوهوا و باز بودن جاده را بررسی کنید.
بازدید از جاده قزوین به رحیم آباد استان قزوین چقدر پیاده روی دارد؟

اگر منظورتان پیادهروی در کل مسیر جاده قزوین تا رحیمآباد است، مسافت و زمان به «رحیمآباد» موردنظر بستگی دارد؛ چند نقطه با این نام وجود دارد و پیمودن جاده اصلی پیاده هم معمولاً ایمن نیست.
لطفاً لینک یا نام دقیق مقصد/روستا را بفرستید تا مسافت و زمان دقیق را حساب کنم.
بهطور تقریبی، سرعت معمول پیادهروی ۴ تا ۵ کیلومتر در ساعت است؛ یعنی:
- ۵ کیلومتر: حدود ۱ تا ۱٫۵ ساعت
- ۱۰ کیلومتر: حدود ۲ تا ۲٫۵ ساعت
- ۲۰ کیلومتر: حدود ۴ تا ۵ ساعت
اگر منظورتان یک جاذبه یا مسیر پیادهروی در جاده قزوین–رحیمآباد است، نام جاذبه را بفرمایید.

پاسخ کوتاه این است که خودِ مسیر و جاده قزوین به رحیمآباد یک مسیر سوارهرو (رانندگی) است و اگر قصد شما فقط رانندگی، لذت بردن از مناظر کوهستانی و عبور از جاده باشد، پیادهروی خاصی ندارد.
اما میزان پیادهروی کاملاً به هدف شما از سفر و جاذبههایی که قصد بازدید از آنها را دارید بستگی دارد. بهطور کلی میتوان برنامههای سفر به این منطقه را به ۳ دسته تقسیم کرد:
---
### ۱. سفر تفریحی با خودرو (پیادهروی بسیار کم: در حد ۱۰ تا ۳۰ دقیقه)
اگر فقط میخواهید با ماشین از جاده قزوین به سمت الموت و سپس رحیمآباد (اشکورات گیلان) بروید و در طول مسیر برای عکاسی، خوردن چای یا استراحت توقف کنید:
* میزان پیادهروی: بسیار کم (فقط چند قدم فاصله از ماشین تا نقاط عکاسی یا رستورانهای بین راهی).
### ۲. بازدید از جاذبههای معروف مسیر (پیادهروی متوسط: ۱ تا ۲ ساعت)
اگر در طول مسیر بخصوص در منطقه الموت بخواهید از جاذبههای شاخص دیدن کنید:
* قلعه الموت (روستای گازرخان): حدود ۴۰۰ پله و شیب نسبتاً تند دارد. رفت و برگشت به قلعه حدود ۱ تا ۱.۵ ساعت پیادهروی و پلهنوردی نیاز دارد (برای افراد مسن یا کسانی که مشکل زانو دارند ممکن است سخت باشد).
* دریاچه اوان: ماشین تا نزدیکی دریاچه میرود و پیادهروی آن فقط در حد قدم زدن دور دریاچه است (۱۵ تا ۳۰ دقیقه).
* روستاهای تاریخی (مثل گرمارود یا سپارده): پیادهروی اختیاری در کوچه پسکوچههای روستا (۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت).
### ۳. برنامه کوهنوردی و ترکینگ (پیادهروی بسیار سنگین: ۱ تا ۳ روز)
یک مسیر محبوب برای طبیعتگردان حرفهای وجود دارد که ماشین را در منطقه الموت (مثلاً گرمارود) رها میکنند و مسیر کوهستانی الموت به اشکورات و رحیمآباد را از دل کوهستان پیاده طی میکنند.
* میزان پیادهروی: حدود ۳۰ تا ۵۰ کیلومتر کوهپیمایی سنگین که معمولاً ۲ تا ۳ روز طول میکشد.
---
### چند نکته بسیار مهم درباره جاده قزوین به رحیمآباد:
1. وضعیت جاده: بخشهایی از این جاده کوهستانی (بخصوص خطالرأس و مرز بین استان قزوین و گیلان) ممکن است در برخی مقاطع خاکی، کمعرض یا دستانداز داشته باشد. بررسی سلامت فنی خودرو قبل از حرکت ضروری است.
2. فصل سفر: این جاده در زمستان و اواخر پاییز به دلیل برفگیر بودن و خطر بهمن مسدود یا بسیار خطرناک میشود. بهترین زمان بازدید اردیبهشت تا اواخر شهریور است.
آیا بازدید از جاده قزوین به رحیم آباد استان قزوین مناسب کودکان و سالمندان است؟

بهطور کلی جاده قزوین به رحیمآباد برای کودکان و سالمندان میتواند مناسب باشد، اما با احتیاط زیاد؛ چون این مسیر معمولاً کوهستانی، پیچدرپیچ و در بعضی بخشها دارای شیب، مه یا ریزش سنگ است و در فصلهای بارانی یا برفی خطرناکتر میشود.
### اگر بخواهید با کودک یا سالمند سفر کنید، این نکات مهم است:
- ترجیحاً در روز و با هوای خوب حرکت کنید.
- از راننده باتجربه و خودروی سالم استفاده کنید.
- برای سالمندان یا کودکان:
- توقفهای منظم برای استراحت داشته باشید.
- داروهای ضروری، آب و خوراکی سبک همراه ببرید.
- اگر فرد مشکل قلبی، تنفسی، سرگیجه یا بیماری حرکتی دارد، این مسیر ممکن است خستهکننده باشد.
- در زمستان یا هنگام بارندگی شدید و مه، بهتر است سفر را انجام ندهید مگر با تجهیزات کامل و اطلاع از وضعیت راه.
### جمعبندی
- در شرایط عادی و با احتیاط: قابل انجام است.
- برای سفر راحت و بیدردسر: برای سالمندان کمتوان یا کودکان خردسال، ممکن است چندان ایدهآل نباشد.
- در هوای نامساعد: بهتر است اجتناب شود.
اگر بخواهید، میتوانم بر اساس فصل سفر (تابستان/زمستان) یا سن کودک و وضعیت سالمند دقیقتر بگویم چقدر مناسب است.

بازدید و سفر از جاده قزوین به رحیمآباد (که از دل مناطق کوهستانی الموت و اشکورات میگذرد)، یکی از زیباترین و بکرترین مسیرهای ایران است، اما در پاسخ به سوال شما باید گفت:
پاسخ کوتاه: این مسیر برای کودکان و سالمندان چندان راحت نیست و سفر با آنها در این جاده نیازمند برنامهریزی دقیق، صبر زیاد و رعایت نکات ایمنی خاصی است.
در ادامه علتها و مواردی که باید قبل از سفر برای این دو گروه سنی در نظر بگیرید، آورده شده است:
---
### چالشهای مسیر برای کودکان و سالمندان
۱. پیچوخمهای زیاد و جاده کوهستانی (خطر ماشینزدگی):
* این جاده بسیار پر پیچ و خم، کمعرض و کوهستانی است.
* برای کودکان: احتمال تهوع، سرگیجه و ماشینزدگی (Motion Sickness) بسیار بالا است.
* برای سالمندان: پیچهای مداوم و نشستن طولانیمدت میتواند باعث کمردرد، فشار به مفاصل و حالت تهوع شود.
۲. طولانی بودن زمان سفر:
* مسافت ممکن است روی نقشه خیلی زیاد به نظر نرسد، اما به دلیل کوهستانی بودن، سرعت خودرو پایین است و مسیر بسیار طولانیتر از جادههای معمولی زمان میبرد. این موضوع میتواند باعث بیحوصلگی شدید کودکان و خستگی جسمی سالمندان شود.
۳. کمبود امکانات رفاهی و درمانی در طول مسیر:
* در بخشهای زیادی از این جاده، سرویس بهداشتی مناسب، پمپ بنزین، یا مراکز درمانی مجهز وجود ندارد یا فاصله آنها از هم بسیار زیاد است.
* سالمندان ممکن است نیاز به استفاده متوالی از سرویس بهداشتی داشته باشند یا در صورت بروز مشکل سلامتی، دسترسی سریع به پزشک سخت باشد.
۴. تغییرات آبوهوایی و ارتفاع:
* ارتفاع جاده بالا است و در برخی فصول یا ساعات روز کاهش اکسیژن یا تغییر ناگهانی دما رخ میدهد که ممکن است برای سالمندان دارای مشکلات قلبی یا تنفسی و همچنین نوزادان آزاردهنده باشد.
۵. کیفیت خاکی یا ناهموار برخی مقاطع:
* بخشی از این جاده (بهویژه در مرز استان قزوین و گیلان/اشکورات) ممکن است دارای آسفالت قدیمی، چالههای متعدد یا حتی در بخشهایی خاکی/دستانداز باشد که تکانهای خودرو را زیاد میکند.
---
### اگر تصمیم دارید با کودکان و سالمندان از این مسیر بروید، این نکات را رعایت کنید:
1. بهترین فصل را انتخاب کنید: فقط در اواخر بهار (خرداد) و تابستان از این مسیر بروید. به هیچ وجه در پاییز و زمستان یا روزهای بارانی به دلیل خطر مه شدید، لغزندگی و ریزش کوه با کودک و سالمند وارد این جاده نشوید.
2. داروهای لازم را همراه داشته باشید:
* قرص ضد تهوع (با مشورت پزشک برای کودک و سالمند).
* داروی فشار خون، قلب و داروهای مصرفی روزانه سالمندان (به مقدار کافی).
* جعبه کمکهای اولیه کامل.
3. توقفهای متعدد داشته باشید: هر ۴۵ دقیقه تا ۱ ساعت، در یک جای امن توقف کنید تا سالمندان قدم بزنند و کودکان کمی انرژی خود را تخلیه کنند.
4. خودرو را کاملاً تجهیز کنید: حتماً از سلامت فنی خودرو (ترمزها، لاستیکها، سیستم سرمایش/گرمایش) مطمئن شوید و با باک پر از بنزین وارد جاده شوید.
5. تغذیه و آب کافی: خوراکیهای سبک، آب آشامیدنی فراوان و تنقلات همراه داشته باشید. از خوردن غذاهای سنگین و چرب قبل و در طول مسیر خودداری کنید تا تهوع کاهش یابد.
### نتیجهگیری و پیشنهاد:
اگر هدف شما فقط لذت بردن از طبیعت و جاده است و سالمندان شما توان جسمی بالایی دارند و کودکانتان با سفر کوهستانی مشکلی ندارند، با رعایت نکات بالا سفر جذابی خواهد بود.
اما اگر سالمندی دارید که مشکل قلبی، فشار خون، کمردرد شدید دارد یا کودک زیر ۵ سالی دارید که به ماشینزدگی حساس است، پیشنهاد میشود مسیرهای جایگزین و هموارتر (مانند جاده قزوین - رشت) را برای سفر انتخاب کنید.
آیا بازدید از جاده قزوین به رحیم آباد استان قزوین هزینه دارد؟

خودِ جاده قزوین به رحیمآباد عوارض یا هزینه بازدید ندارد و تردد در آن رایگان است. البته هزینههای جانبی مثل سوخت، حملونقل، پارکینگ یا ورود به جاذبههای گردشگری و اماکن خصوصیِ مسیر ممکن است دریافت شود.

خیر، استفاده و تردد در جاده قزوین به رحیمآباد هیچگونه هزینهای (مانند عوارضی یا بلیط ورودی) ندارد.
این جاده یک مسیر مواصلاتی و عمومی است که استان قزوین را از طریق مناطق کوهستانی (مانند الموت و اشکورات) به شهر رحیمآباد در استان گیلان متصل میکند و تردد در آن برای عموم آزاد و رایگان است.
چند نکته مهم برای سفر در این جاده:
1. طبیعت و مسیر: این جاده بسیار زیبا و چشمنواز است، اما مسیری کوهستانی، پرپیچوخم و در برخی نقاط باریک دارد.
2. بررسی وضعیت آبوهوا: در فصول سرد (پاییز و زمستان) به دلیل بارش برف، یخزدگی و مه غلیظ، حتماً قبل از حرکت وضعیت جادهها را از سامانه ۱۴۱ راهداری استعلام کنید و تجهیزات زمستانی (مانند زنجیر چرخ) همراه داشته باشید.
3. جاذبههای طول مسیر: خودِ جاده رایگان است، اما اگر قصد بازدید از جاذبههای گردشگری خاص در طول مسیر (مثل قلعههای تاریخی یا برخی مناطق حفاظتشده) یا استفاده از اقامتگاههای بومگردی را داشته باشید، آنها هزینههای مربوط به خود را خواهند داشت.
دارم به جاده قزوین به رحیم آباد استان قزوین سفر می کنم.جاهایی که مردم محلی برای غذا خوردن و وقت گذرونی انتخاب می کنند و اسم غذاهای محلی اونجا چیه؟

اگر منظورتان رحیمآبادِ الموت در استان قزوین است، مردم محلی معمولاً برای توقف و غذاخوردن بیشتر در قزوین، اطراف باراجین، رجاییدشت و معلمکلایه توقف میکنند؛ داخل روستاهای مسیر هم بیشتر غذاهای خانگی و باغی پیدا میشود و رستوران رسمی کم است.
### پیشنهادهای توقف در مسیر
۱. قزوین، پیش از ورود به جاده الموت
- مجموعه سعدالسلطنه و بازار قزوین: برای چای، صبحانه و غذاهای سنتی؛ فضای تاریخی و مناسب قدمزدن.
- پارک جنگلی باراجین: برای پیکنیک، چای و استراحت خانوادگی؛ بهتر است غذا را از قزوین تهیه کنید.
- غذاهایی که در قزوین باید امتحان کنید:
- قیمهنثار قزوینی
- شیرینپلو
- آش دوغ
- آش ماش و آش رشته
- دیماج
- مشکوفی و باقلوای قزوینی
۲. رجاییدشت و روستاهای اطراف
- معمولاً چند چایخانه، غذاخوری بینراهی و سفرهخانه محلی پیدا میشود؛ کیفیت و ساعت کارشان متغیر است.
- برای غذای مطمئن، از مردم محلی سراغ «غذاخوری خوب مسیر رحیمآباد» یا «نان و پنیر و گردوی محلی» را بگیرید.
- خوراکهای رایجتر:
- آبگوشت دیزی
- کباب و جوجه
- املت و نیمرو با نان تنوری
- آش دوغ
- خوراکهای خانگی روز
- در این بخش، خرید گردو، فندق، عسل، پنیر محلی، ماست چکیده و نان تنوری ارزش دارد.
۳. معلمکلایه و محدوده الموت
- برای ناهار یا استراحت، معلمکلایه معمولاً از روستاهای کوچک اطراف گزینههای بیشتری دارد.
- در فصل مناسب میتوانید غذاهای خانگی مثل آش محلی، آبگوشت، خورشهای روز و کباب پیدا کنید.
- برای وقتگذرانی، مسیرهای روستایی، باغها و چشماندازهای الموت مناسباند؛ اگر زمان دارید، مسیر دریاچه اوان و قلعه الموت هم از جاذبههای اصلی منطقه است، البته بسته به اینکه رحیمآباد دقیقاً در کدام سمت باشد.
### غذاهای محلی منطقه الموت و قزوین
غذاهایی که بیشتر احتمال دارد در خانههای محلی یا سفرهخانهها ببینید:
- قیمهنثار قزوینی
- آش دوغ
- آش ماش
- دیماج
- آبگوشت سنتی
- کشکبادمجان و یتیمچه
- نان تنوری با پنیر، گردو و سبزی محلی
- خوراکهای تهیهشده با گردو، آلو، زرشک و محصولات باغی منطقه
### چند نکته کاربردی
- در جاده الموت، فاصله غذاخوریها زیاد است؛ بهتر است در قزوین آب، خوراکی و کمی غذای آماده بردارید.
- جمعهها و تعطیلات، باراجین، رجاییدشت و مسیر اوان شلوغ میشوند.
- برای غذای محلی واقعی، بهجای رستورانهای بزرگ از نانواها، فروشگاههای لبنیات روستایی و سفرهخانههای کوچک خرید کنید.
- چون «رحیمآباد» در استان قزوین ممکن است به چند نقطه اشاره کند، اگر لوکیشن یا نام جاده/روستای نزدیک را بفرستید، میتوانم توقفگاههای دقیقتر و نزدیک به مسیر شما را معرفی کنم.

سفر به جاده قزوین به رحیمآباد (مسیر الموت غربی که از قزوین شروع شده و بعد از گذشتن از رازمیان و هیر به رحیمآباد گیلان میرسد) یکی از زیباترین و بکرترین مسیرهای کوهستانی ایران است.
در این مسیر، فرهنگ غذایی و تفریحی کمکم از حالت قزوینی به حالت الموتی و سپس گیلکی تغییر میکند. مردم محلی این منطقه بیشتر اهل تفریح در طبیعت (پیکنیک)، رفتن به باغها و کنار رودخانهها هستند تا رستورانهای شیک.
در ادامه، محبوبترین جاهایی که مردم محلی برای وقتگذرونی و غذا خوردن انتخاب میکنند و اسم غذاهای محلی مسیر را برایتان آوردهام:
---
### ۱. پاتوقها و جاهای مورد علاقه مردم محلی برای تفریح و غذا
* منطقه باراجین و فدک (ابتدای خروج از قزوین):
* مردم محلی قزوین شبها یا صبحهای زود برای خوردن صبحانه محلی (سرشیر و عسل، دیماج) یا عصرانههایی مثل آش دوغ به بوستان باراجین میروند. سفرهخانههای سنتی این مسیر کیفیت خوبی دارند.
* حاشیه رودخانه شاهرود (بهرامآباد و رجاییدشت):
* محلیها برای شبنشینی و ظهرها در فصل گرم، به حاشیه رودخانه شاهرود میروند. آنجا پر از باغچهها و سفرهخانههای محلی است که ماهی قزلآلای تازه سرو میکنند.
* روستای «هیر» (پایتخت زغالاخته ایران):
* یکی از اصلیترین پاتوقهای مردم منطقه در مسیر رحیمآباد، روستای هیر است. محلیها برای وقتگذرانی کنار رودخانه «نَیَرود»، چشمه وِگِل و قدم زدن در کوچه باغها به هیر میروند. غذاخوریهای بومی هیر کبابهای بسیار تازهای دارند.
* شهر رازمیان (مرکز الموت غربی):
* رازمیان به خاطر قلعه لمبسر و باغهای گیلاس و گردو معروف است. مردم محلی معمولاً عصرها در باغهای اطراف شهر یا سفرهخانههای بینراهی تجمع میکنند.
* مراکز پرورش ماهی بین راهی:
* در طول جاده (بهویژه نزدیک به رودخانهها)، مراکزی هست که ماهی قزلآلا را زنده از آب میگیرند و همانجا روی زغال کباب میکنند. این یکی از محبوبترین تفریحات غذایی محلیهاست.
---
### ۲. غذاها و خوراکیهای محلی که باید امتحان کنید
فرهنگ غذایی این جاده ترکیبی از غذاهای قزوینی، الموتی و شمال (گیلانی) است:
#### الف) غذاهای اصلی:
1. قیمه نثار (قزوین): اگر سفرتان را از خود شهر قزوین شروع میکنید، حتماً قیمه نثار (برنج با خلال بادام، پسته، زرشک، پوست پرتقال و گوشت تکهای) را امتحان کنید. محلیها معمولاً رستورانهای سنتی مثل *نمونه* یا *اقبالی* در قزوین را پیشنهاد میکنند.
2. ماهی قزلآلای کبابی الموت: ماهیهای این منطقه به خاطر آب سرد کوهستانی بسیار خوشطعم هستند و با ادویههای محلی و لیمو کباب میشوند.
3. فسنجان الموتی: فسنجانی که در روستاهای الموت (رازمیان و هیر) پخته میشود، با گردوی محلی تازه و رب انار ترش/ملس منطقه درست میشود و با فسنجانهای شهری متفاوت و بسیار مقوی است.
4. کباب ترش و جوجه ترش: هرچه به سمت رحیمآباد نزدیکتر میشوید، اثر آشپزی گیلانی پررنگتر میشود و کبابهای خوابانده شده در رب انار و گردو (کباب ترش) جایگاه ویژهای پیدا میکنند.
5. کالکباب و باقلاقاتوق: در انتهای مسیر و نزدیک رحیمآباد، حتماً این پیشغذاها و غذاهای گیلکی را در پیشخوانهای محلی امتحان کنید.
#### ب) عصرانهها، آشها و پیشغذاها:
1. دیماج (Deymaj): عصرانه محبوب قزوینیها و الموتیها! ترکیبی از نان کهنه خردشده (نان لواش قزوینی)، پنیر کهنه (پنیر کوزه)، گردو، پیاز داغ و سبزیجات. محلیها آن را با دست به شکل مشته درمیآورند و با هندوانه میخورند.
2. آش دوغ قزوینی: با آش دوغ اردبیل متفاوت است و درون آن سبزیهای کوهی، حبوبات و گاهی گوشت قلقلی دارد.
3. آش ترش الموت: آشی که با سبزیجات کوهی منطقه، حبوبات و رب انار یا آلبالو پخته میشود.
#### ج) نانها و تنقلات محلی جاده:
* پنیر کوزهای (پنیر کهنه): پنیری که با طعمدهندههای محلی مثل زیره یا سبزیجات کوهی در کوزه عمل میآید و بوی تند و طعم فوقالعادهای دارد.
* محصولات زغالاخته (در روستای هیر): لواشک زغالاخته، زغالاخته خیسانده شده در آبانار و مربای زغالاخته.
* نان اَردره یا نان محلی الموت: نانهای سنتی و روغنی که زنان محلی در تنورهای خانگی میپزند.
* گردوی الموت: گردوهای مسیر رازمیان و الموت از مرغوبترین گردوهای ایران هستند.
###