با طولانی‌تر و شدیدتر شدن فصل آتش‌سوزی، برنامه‌ریزی و آمادگی پیش از سفر به مناطق مستعد آتش‌سوزی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
برنامه‌ریزی و آمادگی
برای سفر به مناطق مستعد آتش‌سوزی، از ابتدا برنامه‌ای انعطاف‌پذیر داشته باشید و یک مقصد جایگزین در نظر بگیرید. پیش از سفر، وضعیت فصل آتش‌سوزی، پیش‌بینی هوا، خطر رعدوبرق، آتش‌سوزی‌های فعال، کیفیت هوا و محدودیت‌های محلی را بررسی کنید. همچنین بهتر است مسیرهایی با چند راه ورود و خروج انتخاب شود، اطلاعات به‌روز از مسئولان محلی گرفته شود و برنامه دقیق سفر در اختیار خانواده یا دوستان قرار گیرد.
تجهیزات و دود آتش
تجهیزاتی مانند پیام‌رسان ماهواره‌ای یا دستگاه موقعیت‌یاب اضطراری، آینه علامت‌دهی و رادیوی هشدار هواشناسی می‌توانند در شرایط اضطراری مفید باشند. دود ممکن است از فاصله زیادی برسد و در مناطق کم‌ارتفاع شب‌ها تجمع کند. تغییر رنگ هوا به زرد، نارنجی یا قرمز می‌تواند نشانه نامناسب شدن شرایط تنفسی باشد؛ ستون دود تیره، بزرگ‌شونده یا متمایل به سمت شما نیز می‌تواند نشانه نزدیک‌تر شدن خطر باشد.
مواجهه با شعله و گزارش آتش
در صورت مشاهده شعله، باید در جهتی حرکت کرد که از مسیر پیشروی آتش دور شود؛ آتش معمولاً در سربالایی سریع‌تر حرکت می‌کند. اگر آتش نزدیک شد، مناطق وسیع و کم‌پوشش مانند زمین‌های سنگی، چمنزارها یا بخش‌های کم‌عمق آب می‌توانند سوخت کمتری برای آتش داشته باشند. در زمین‌های سوخته نیز باید مراقب درختان خشکِ در حال سقوط و حفره‌های داغ زیر خاکستر بود. هر آتش‌سوزی مشاهده‌شده باید در اولین فرصت به نیروهای امدادی گزارش شود و موقعیت دقیق، ترجیحاً مختصات GPS، ارائه شود.
جلوگیری از آتش‌سوزی کمپ
پیش از روشن کردن آتش، باید از نبود محدودیت یا ممنوعیت آتش مطمئن شد و فقط در محل‌های مجاز و دارای حلقه آتش مناسب اقدام کرد. آتش هرگز نباید بدون مراقبت رها شود. هنگام خاموش کردن نیز باید با آب کاملاً خیس شود، خاکستر و زغال‌ها هم زده و دوباره خیس شوند و این کار تا زمانی ادامه یابد که تمام بقایای آتش کاملاً سرد شوند.
